Maria Magdalena is het levende bewijs dat zelfs een gebroken lichaam nog vol moed en hoop kan zitten. Haar weg is lang, maar ze blijft dapper doorgaan.
Lees mee in mijn dagboek hoe ik alle hobbels op mijn weg versla.
Maria Magdalena. Haar naam klinkt groots, bijna heilig. En misschien past dat ook precies bij wie zij is. Een stille heilige. Een overlevende. Een toonbeeld van kracht in een wereld die haar bijna brak.
Maria Magdalena werd geboren met een afwijking aan haar voorpoten. Wat een eenvoudig en zorgeloos hondenleven had mogen zijn, werd al vroeg getekend door pijn. Door slechte voeding, gebrek aan zorg en het ontbreken van liefde verergerde haar aandoening. Haar pootjes vervormden steeds verder, bewegen werd moeilijker, pijnlijker en zwaarder. En toch gaf ze niet op.
Maar wat Maria Magdalena werkelijk tekent, gaat verder dan alleen fysieke pijn.
Ze is slachtoffer geworden van iets wat geen enkel levend wezen ooit zou mogen meemaken. Iets wat haast niet in woorden te vatten is. Iets wat haar niet alleen lichamelijk, maar ook diep vanbinnen beschadigde.
Ze werd seksueel misbruikt door een man. Die woorden, zo zwaar en bitter, passen nauwelijks bij een onschuldig dier waar het om gaat.
Haar heldere, open ogen vertelden ineens een ander verhaal. Een verhaal van angst. Van wantrouwen. Van verdriet dat te groot is voor zo’n kwetsbaar dier.
En toch… ook toen gaf ze niet op.
Dankzij een toegewijde rescue op Lanzarote kreeg Maria Magdalena een tweede kans. Een kans op veiligheid. Een kans op zachtheid. Een kans op een leven waarin niet langer pijn, maar zorg en liefde centraal mogen staan. In een veilige omgeving, met geduldige stemmen en liefdevolle handen, leert zij stapje voor stapje dat niet alle mensen slecht zijn. Dat warmte ook oprecht kan zijn. Dat een aanraking niet altijd pijn hoeft te betekenen, maar soms ook troost kan brengen.
Maria Magdalena is zoveel meer dan een hond met vervormde poten. Ze is een symbool van overleven. Van doorgaan, terwijl alles tegenzat. Van blijven bestaan, ondanks alles wat haar is afgenomen.
Inmiddels heeft Maria Magdalena een operatie ondergaan aan haar linkerpoot. Dat traject is allesbehalve makkelijk geweest. Ze heeft veel pijn moeten doorstaan, veel moeten incasseren en toch bleef ze overeind. Wat zijn we ongelofelijk trots op haar. Operatie na operatie, infectie na infectie, antibioticakuur na antibioticakuur, Maria Magdalena hield vol. En zelfs dan bleef ze ons nog raken met haar zachtheid en haar veerkracht.
Het minder goede nieuws is dat er opnieuw een kleine infectie is ontdekt. Maria Magdalena heeft daar veel pijn van. Soms huilt ze zachtjes, maar zelfs dan probeert ze dapper te blijven, en dat lukt haar wonderbaarlijk goed. Het raakt ons iedere keer weer om te zien hoe sterk zij is, ook op de momenten waarop haar lijfje haar in de steek lijkt te laten.
Daarnaast staan de “vingers” van haar pootje nog niet helemaal in de juiste positie en is het carpaalbot nog te los. Voor nu krijgt ze opnieuw een antibioticakuur en vooral heel veel rust, zodat haar lichaam de kans krijgt om verder te herstellen.
Over drie weken staat er weer een nieuwe controle gepland. Dan zal opnieuw een röntgenfoto worden gemaakt om te kijken of het bot volledig is vastgegroeid. Als dat zo is, kan de tutor, de steunconstructie, worden verwijderd. Pas dan kunnen de dierenartsen de nieuwe situatie goed beoordelen en samen beslissen wat de beste volgende stap voor haar zal zijn.
Tot die tijd doen we wat we altijd doen: goed opletten, haar medicijnen geven, haar overladen met knuffels en haar laten voelen dat ze er niet alleen voor staat.
Ondertussen wachten we op haar volgende operatie. Inmiddels zijn we op het punt gekomen dat er een metalen plaat geplaatst kan worden die speciaal voor Maria Magdalena is ontworpen. Dat is een lang traject geweest, waarin het plan meerdere keren is aangepast en de plaat zelfs verschillende keren is veranderd om echt tot de best mogelijke oplossing te komen.
Als alles volgens plan verloopt, wordt dit het definitieve project voor haar eerste poot. Er zullen dan dertien schroeven in het bot worden bevestigd om de plaat stevig en veilig vast te zetten. Met deze operatie hopen we haar eerste poot helemaal af te ronden, zodat daarna de aandacht naar haar andere poot kan gaan.
Stap voor stap blijft Maria Magdalena vooruitgang boeken. Iedere controle brengt haar weer een stukje verder. Tijdens de behandelingen worden de schroeven steeds iets verder aangedraaid, waardoor haar pootje telkens in een betere en rechtere positie komt te staan. Het is een lang, intensief en soms zwaar proces, maar iedere kleine vooruitgang voelt als een overwinning.
Op dit moment wachten we op de onderdelen uit Tenerife. Zodra die binnen zijn, zal Maria Magdalena opnieuw geopereerd worden. Deze operatie staat gepland voor begin januari.
We hopen met heel ons hart dat ook deze volgende stap zo soepel mogelijk zal verlopen en dat zij hierdoor opnieuw een stukje dichter bij herstel zal komen.
Wat ons telkens weer diep raakt, is hoe ongelooflijk stoer Maria Magdalena is. Ondanks al het ijzer aan haar pootje probeert ze gewoon te lopen. Met een bewonderenswaardige wilskracht. Met een doorzettingsvermogen waar je stil van wordt. Ze geeft niet op. En juist dat maakt dat wij zo ontzettend trots op haar zijn.
Maria Magdalena laat iedere dag opnieuw zien wat veerkracht is.
Ze vecht.
Ze vertrouwt.
En ze blijft vooruitgaan.
En dit verhaal is nog lang niet klaar.