Cobu werd als jonge hond van slechts zeven maanden gered tijdens een grote reddingsactie op Gran Canaria. In het lokale asiel dreigde voor tientallen honden euthanasie vanwege ruimtegebrek. Verschillende dierenorganisaties sloegen de handen ineen om dat te voorkomen, en zo kreeg ook Cobu een tweede kans.
Toen hij werd gered, was hij doodsbang voor mensen. Zijn angst was zo groot dat niemand hem kon uitlaten of zelfs maar rustig zijn kennel kon schoonmaken. Iedere benadering riep paniek en angst-agressie bij hem op. Toch zagen de vrijwilligers van El Arca de Noé iets bijzonders in hem en besloten zij hem alle tijd en ruimte te geven die hij nodig had.
Inmiddels heeft Cobu enorme stappen gezet. Hij is niet langer agressief en begint menselijk contact steeds iets prettiger te vinden. Daarin speelt Thay een heel bijzondere rol. Cobu is nog altijd diep aan haar gehecht en dankzij haar durft hij steeds dichter bij mensen te komen. Zij geeft hem vertrouwen en laat hem zien dat hij veilig is. Het is prachtig om te zien hoe hun band hem iedere dag opnieuw helpt groeien.
Soms vragen we ons af wat er met Cobu zal gebeuren wanneer Thay er op een dag niet meer is. Misschien trekt hij zich dan meer terug, misschien zoekt hij juist troost bij de mensen om hem heen. Dat zal alleen de tijd kunnen leren.
Wat we wél weten, is dat Cobu een heel bijzondere hond is, met zijn eigen manier van communiceren en gelukkig zijn. Voor adoptie is hij nog niet klaar; zijn verleden heeft diepe littekens achtergelaten en hij heeft nog steeds tijd, geduld en begeleiding nodig.
Iedere dag zijn we dankbaar dat we hem hebben kunnen redden en dat hij nu de vrijheid krijgt om gewoon zichzelf te zijn. Cobu blijft groeien, op zijn eigen stille en bijzondere manier, en stuurt al zijn suikertantes en suikerooms heel veel liefde. 🤍🐾